Bir yıl devam eden Facebook’un sağlık dezenformasyonu burs programı boyunca, tek başına değil, çoğulcu bir yaklaşım ve işbirliklerinin gücüyle mücadelenin etkisini kavradık.
Komplo teorileri, Hollywood filmlerinden aşina olduğumuz bir hikaye dokusuna sahip. Bu nedenle de eğlenceli ve ikna ediciler. Sorun, hakikat iddiasında bulunmaları.
Kanıta dayalı tıpta “göbek düşmesi” diye bir kavram ya da tanı yok. Karın ağrısı olan bir hastada, altta yatan sorunun bulunması gerek.
Diğer sosyal medya platformlarında kısıtlanan aşı karşıtları takipçi kitlesini ve gelirini podcastler ve e-bültenler aracılığıyla büyütüyor. Spotify ile Substack, daha önce büyük platformların yaptığı gibi, ifade özgürlüğünü gerekçe göstererek dezenformasyona moderasyonla çözüm üretmeyi reddediyor.
The Simpsons’ın iddia konusu bölümlerinde Rusya Ukrayna çatışması ya da Mayıs 2022’de nükleer savaş çıkacağına dair sahneler yer almıyor.
Ceset toplama aracını gösterdiği iddiasıyla paylaşılan araç, Japonya’da tasarlanmış ve afet kurtarma ekiplerinin giremediği yerlerde yaralıları taşımak için kullanılıyor.
Selvi Kılıçdaroğlu’na ait olduğu öne sürülen hesap, resmi değil. Selvi Kılıçdaroğlu’nun sosyal medya hesabı yok.
Uçaklardan püskürtülen gazlarla zehirlendiğimizi iddia eden “chemtrails” komplo teorisinin izini sürdük.
Yanlış bilgi problemine köklü bir çözüm arıyorsak paylaşımları tek tek teyit etmeye çabalamak pek akıllıca değil. Claire Wardle iki bölümlük bu yazının ikinci kısmında neden içerik atomlarından ziyade bütüncül anlatılara odaklanmamız gerektiğini detaylandırarak çözüm önerileri sunuyor.
